ஒரு க்ளாஸ் விஸ்கி

ஒரு க்ளாஸ் விஸ்கி

மலையும் ஆறும் அருவிகளும் கொண்ட நிலத்திலிருந்து எழுந்து, தன் மீது உதிர்ந்திருந்த பூக்களை உதறிக்கொண்டே நகரத்தின் கரிந்த சாலையில் துள்ளலுடன் நடக்கும் சிறுமியின் சுபாவம் கொண்டவை கவிதா சொர்ணவல்லியின் எழுத்துகள். வாழ்வின் மீதான குதூகலமும் கொண்டாட்டமும் நிறைந்தவை அவரது கதைகள். எதன் மீதான ஏக்கத்தையும் அவை நிலைநிறுத்துவதில்லை. வாசிப்பவர்களைத் தன்னுள் இழுத்துக்கொள்ளும் சுழல் தன்மை கொண்ட அவரது இலகுவான மொழி  பெண் தன்னிலையின் கவித்துவ தருணங்களை நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகின்றன. அந்த எளிமையின் வழியாகவே எந்தப் பிரக்ஞையும் அற்று வரையறைகளை மீறுகின்றன. அவரிடம் வெளிப்படும் இந்த சகஜத்தன்மை புனைவுக்கும் யதார்த்தத்துக்குமான கோடுகளை மங்கச் செய்வதன் வழியாகப் புதிய பெண் மொழியை உருவாக்குகிறது.