நிரந்தரக் கணவன்

நிரந்தரக் கணவன்

மனித மனம் தனக்குத்தானே மறைத்துக்கொள்ள விரும்பும் உண்மைகளின் இருண்ட பாதைகளில் பயணிப்பவை தஸ்தயேவ்ஸ்கியின் படைப்புகள். அன்புக்கும் வெறுப்புக்கும், அவமானத்துக்கும் பழிவாங்குதலுக்கும், விருப்பத்துக்கும் வெறுப்புணர்வுக்கும் இடையிலான மெல்லிய எல்லைகளைத் தகர்த்தெறியும் அவரது எழுத்துலகில், மனித உறவுகள் ஒருபோதும் எளிய சமன்பாடுகளாக இருப்பதில்லை.

மனைவியின் மரணத்திற்குப் பிறகு, தனது கடந்த காலத்தின் ஒரு முக்கியமான மனிதனை மீண்டும் சந்திக்கிறான் பாவெல் பாவ்லோவிச். அந்தச் சந்திப்பு பழைய காயங்களையும் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளையும் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கிறது. ஒருகாலத்தில் ஒருவரையொருவர் பிணைத்திருந்த உறவு, இப்போது சந்தேகமும் பகைமையும் விநோதமான நெருக்கமும் கலந்த உளவியல் ஆட்டமாக மாறுகிறது.

இங்கே பொறாமை என்பது வெறுமனே பிறர் மீதான வெறுப்பல்ல; அவமானம் என்பது ஒரு கணநேர உணர்வல்ல; பழிவாங்குதல் என்பது திட்டமிட்டுச் செய்யப்படும் செயலுமல்ல. இவை அனைத்தும் மனிதனின் ஆழ்மனத்தில் ஒன்றையொன்று ஊடுருவி, அவனது சுயமரியாதையையும் விருப்பங்களையும் உறவுகளையும் சிதைக்கும் நுண்ணிய விசைகள்.

‘நிரந்தரக் கணவன்’ என்ற இந்த நாவலில், ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதனின் வாழ்வில் வகிக்கும் இடம் எது என்ற கேள்வியைக் கடந்து, நாம் வெறுப்பதாக நினைப்பவர்களிடமே ஏன் நம்மை ஒப்படைத்துவிடுகிறோம் என்ற ஆழமான புதிரை தஸ்தயேவ்ஸ்கி ஆராய்கிறார்.