கீஸ்லோவ்ஸ்கி (திரையும் தத்துவமும்)

கீஸ்லோவ்ஸ்கி (திரையும் தத்துவமும்)

பச்சை நிற வடிப்பில் அவன் உலகைக் காட்டும்போது, அது குரூரத்தின் நிறமாகிறது; தங்க நிறத்தில் காட்டும்போது, அது ஆன்மீகத்தின் ஒளியாகிறது; நீல நிறத்தில் காட்டும்போது, அது விடுதலையின்-அல்லது தனிமையின்-ஆழமாகிறது.
அவனது திரையில் நாம் காண்பது வெறும் பிம்பங்களை அல்ல, நம்மையேதான். கண்ணாடிச் சுவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று, சக மனிதனைத் தொட முடியாமல் தவிக்கும் நம் ஒவ்வொருவரின் தனிமையையும் அவன் தன் கேமராவால் வருடிக்கொடுத்தான்.
இது ஒரு திரைப்பட இயக்குநரைப் பற்றியதல்ல; இது, மௌனத்திற்கும் இசைக்கும் இடையில், தற்செயலுக்கும் விதிக்கும் இடையில், வாழ்விற்கும் மரணத்திற்கும் இடையில் ஊசலாடும் ஒரு மெய்யியல் கவிஞனைப் பற்றிய பயணம்.
- பேராசிரியர் சொர்ணவேல்